Patenty to kluczowe instrumenty ochrony własności intelektualnej, które pozwalają wynalazcom na zabezpieczenie swoich innowacji przed…
Zrozumienie procesu uzyskiwania patentu na wynalazek jest kluczowe dla każdego innowatora pragnącego chronić swoje dzieło. Jedno z najczęściej pojawiających się pytań dotyczy czasu trwania tej procedury. Pytanie „Ile trwa patent na wynalazek?” nie ma jednak prostej, jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ proces ten jest złożony i zależny od wielu czynników. Czas potrzebny na uzyskanie patentu może wahać się od kilkunastu miesięcy do nawet kilku lat. Zrozumienie poszczególnych etapów i czynników wpływających na tempo postępowania jest niezbędne, aby móc realistycznie oszacować, ile czasu możemy poświęcić na tę formalność i kiedy możemy spodziewać się otrzymania praw wyłącznych do naszego wynalazku.
Długość postępowania patentowego jest ściśle powiązana z efektywnością pracy urzędu patentowego, specyfiką samego wynalazku, a także z jakością i kompletnością złożonych dokumentów. Wiele zależy od tego, jak szybko urząd będzie w stanie przeprowadzić badanie zdolności patentowej zgłoszenia, a także od tego, jak szybko zgłaszający zareaguje na ewentualne uwagi urzędu. Zrozumienie tych zależności pozwala na lepsze przygotowanie się do procesu i ewentualne przyspieszenie pewnych jego etapów, choć wiele zależy od czynników niezależnych od zgłaszającego.
Kluczowe jest również to, czy zgłoszenie jest standardowe, czy też dotyczy dziedziny technologicznej, która wymaga szczególnie szczegółowych badań. W przypadku wynalazków rewolucyjnych, które otwierają nowe możliwości technologiczne, urzędy patentowe mogą poświęcać więcej czasu na analizę, aby upewnić się co do ich nowości i poziomu wynalazczego. Z tego względu, czas potrzebny na uzyskanie patentu jest dynamiczny i może ulec zmianie w zależności od wielu zmiennych. Wiedza ta jest nieoceniona dla każdego, kto planuje rozpocząć drogę do ochrony swojego innowacyjnego pomysłu.
Od czego dokładnie zależy czas oczekiwania na patentowe zgłoszenie
Dokładny czas oczekiwania na patentowe zgłoszenie jest wypadkową wielu czynników, które mogą znacząco wpłynąć na przebieg całego procesu. Po pierwsze, kluczowa jest kolejność zgłoszeń. Urząd Patentowy działa na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy”, co oznacza, że zgłoszenia są rozpatrywane w kolejności ich wpływu. Im wcześniej złożymy wniosek, tym szybciej może on zostać poddany analizie. W okresach wzmożonej aktywności zgłoszeniowej, kolejki mogą być dłuższe, co naturalnie wydłuża czas oczekiwania.
Po drugie, złożoność samego wynalazku ma niebagatelne znaczenie. Wynalazki z dziedzin techniki, które są łatwiejsze do zbadania pod kątem nowości i poziomu wynalazczego, mogą być rozpatrywane szybciej. Z kolei wynalazki z obszarów zaawansowanych technologii, wymagające dogłębnej analizy literatury patentowej i naukowej z różnych źródeł, mogą wymagać dłuższego czasu na analizę. Urzędy patentowe często specjalizują się w pewnych dziedzinach, co może przyspieszyć proces w przypadku wynalazków z tych obszarów, ale również może go spowolnić, jeśli wynalazek jest na pograniczu kilku dyscyplin.
Kolejnym ważnym czynnikiem jest jakość i kompletność dokumentacji zgłoszeniowej. Im lepiej przygotowany wniosek, im precyzyjniej opisany wynalazek, jego stan techniki, rozwiązanie problemu technicznego oraz zastrzeżenia patentowe, tym łatwiej urzędowi będzie przeprowadzić badanie. Błędy, nieścisłości lub braki w dokumentacji mogą prowadzić do konieczności składania dodatkowych wyjaśnień i uzupełnień, co naturalnie wydłuża cały proces. Pośpiech w przygotowaniu dokumentacji może więc okazać się zgubny w skutkach, prowadząc do znacznego wydłużenia czasu oczekiwania.
Nie można również zapomnieć o reakcji zgłaszającego na wezwania urzędu. Urząd Patentowy często wysyła pisma z prośbą o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia. Szybka i precyzyjna odpowiedź na takie wezwania jest kluczowa dla utrzymania tempa postępowania. Zbyt długie zwlekanie z odpowiedzią może skutkować nawet umorzeniem postępowania, co jest najgorszym możliwym scenariuszem. Warto również pamiętać o uiszczaniu wymaganych opłat w określonych terminach, ponieważ ich niedopełnienie również może prowadzić do negatywnych konsekwencji.
Jak przebiega proces uzyskiwania patentu na wynalazek krok po kroku
Po złożeniu zgłoszenia w Urzędzie Patentowym, następuje jego formalne sprawdzenie. Urzędnik weryfikuje, czy wszystkie wymagane dokumenty zostały złożone i czy spełniają podstawowe wymogi formalne. Jeśli wszystko jest w porządku, zgłoszenie otrzymuje datę pierwszeństwa, która jest niezwykle ważna w przypadku, gdy podobne wynalazki zostaną zgłoszone przez różne osoby. Po tym etapie następuje faktyczne badanie zdolności patentowej wynalazku.
Badanie zdolności patentowej jest najbardziej czasochłonnym etapem postępowania. Urzędnik patentowy analizuje zgłoszony wynalazek pod kątem trzech kluczowych kryteriów: nowości, poziomu wynalazczego i przemysłowej stosowalności. Polega to na porównaniu wynalazku z istniejącym stanem techniki, czyli ze wszystkimi informacjami udostępnionymi publicznie na świecie przed datą zgłoszenia. Urząd przeszukuje bazy danych patentowych, publikacje naukowe i inne źródła informacji.
Jeśli w trakcie badania urzędnik stwierdzi, że wynalazek nie spełnia wymogów patentowych, np. jest już znany lub jego rozwiązanie jest oczywiste dla specjalisty w danej dziedzinie, wysyła do zgłaszającego pismo z zastrzeżeniami. Zgłaszający ma wtedy możliwość ustosunkowania się do tych zastrzeżeń, przedstawienia argumentów lub modyfikacji zastrzeżeń patentowych. Ta wymiana korespondencji może trwać kilka miesięcy.
Jeśli wszystkie wymogi zostaną spełnione, a urząd nie zgłosi dalszych zastrzeżeń, zapada decyzja o udzieleniu patentu. Po uiszczeniu odpowiedniej opłaty za pierwszy okres ochrony, patent zostaje oficjalnie zarejestrowany i opublikowany w Biuletynie Urzędu Patentowego. Od tego momentu zgłaszający posiada wyłączne prawa do swojego wynalazku. Cały proces, od złożenia zgłoszenia do otrzymania patentu, może trwać od kilkunastu miesięcy do kilku lat, w zależności od opisanych wyżej czynników.
Jak długo zazwyczaj trwa uzyskanie patentu na wynalazek w Polsce
W Polsce, podobnie jak w innych krajach, czas potrzebny na uzyskanie patentu na wynalazek może być zróżnicowany. Zgodnie z danymi Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, średni czas trwania postępowania patentowego wynosi od 2 do 4 lat. Należy jednak pamiętać, że jest to wartość uśredniona i indywidualne przypadki mogą odbiegać od tej normy. Czas ten obejmuje wszystkie etapy postępowania, od złożenia zgłoszenia, przez badanie zdolności patentowej, aż po wydanie decyzji o udzieleniu patentu.
Czynnikami, które najczęściej wpływają na wydłużenie tego procesu w polskich realiach, są: duża liczba zgłoszeń składanych w Urzędzie Patentowym, co generuje kolejki, oraz często konieczność wielokrotnej wymiany korespondencji między urzędem a zgłaszającym w celu wyjaśnienia wątpliwości lub uzupełnienia dokumentacji. Złożoność techniczna wynalazku również odgrywa istotną rolę – bardziej skomplikowane wynalazki wymagają dłuższego i bardziej szczegółowego badania.
Istnieją jednak sposoby, aby potencjalnie skrócić ten czas. Jednym z nich jest skorzystanie z opcji „szybkiego przejścia” (fast track) dostępnej w niektórych urzędach patentowych na świecie, choć w Polsce nie jest to jeszcze tak powszechne i ustrukturyzowane jak np. w Stanach Zjednoczonych. Bardziej praktycznym podejściem w polskich realiach jest perfekcyjne przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej od samego początku. Dokładny opis wynalazku, jasne zastrzeżenia patentowe i kompletna dokumentacja minimalizują ryzyko konieczności długiej korespondencji z urzędem.
Należy również pamiętać o terminowości. Prawidłowe i terminowe uiszczanie opłat urzędowych oraz szybkie reagowanie na pisma z urzędu są kluczowe dla sprawnego przebiegu postępowania. Opóźnienia w tych kwestiach mogą skutkować nie tylko wydłużeniem procesu, ale nawet jego umorzeniem. Zrozumienie tych zasad i stosowanie się do nich pozwala na bardziej efektywne przejście przez proces patentowy w Polsce.
Jakie są konsekwencje prawne długiego czasu trwania patentu
Długi czas trwania postępowania patentowego wiąże się z szeregiem konsekwencji prawnych i ekonomicznych dla zgłaszającego, które warto rozważyć. Przede wszystkim, okres, w którym wynalazek nie jest jeszcze prawnie chroniony, oznacza brak możliwości monopolizowania jego wykorzystania. W tym czasie konkurenci mogą legalnie badać, rozwijać i nawet wprowadzać na rynek podobne rozwiązania, bazując na informacjach zawartych w zgłoszeniu, które staje się jawne po 18 miesiącach od daty zgłoszenia. To może prowadzić do utraty przewagi konkurencyjnej i trudności w przyszłym dochodzeniu swoich praw.
Kolejną istotną kwestią jest koszt. Każdy etap postępowania patentowego wiąże się z opłatami urzędowymi. Długotrwałość procesu oznacza konieczność ponoszenia tych opłat przez znacznie dłuższy okres, co może stanowić znaczące obciążenie finansowe, zwłaszcza dla mniejszych firm i indywidualnych wynalazców. Do tego dochodzą koszty usług rzeczników patentowych, którzy często są niezbędni do prawidłowego przeprowadzenia procedury. Im dłużej trwa proces, tym wyższe stają się koszty obsługi prawnej.
Istotną konsekwencją jest również opóźnienie w możliwości czerpania korzyści ekonomicznych z wynalazku. Patent daje wyłączne prawo do korzystania z wynalazku, co przekłada się na możliwość jego komercjalizacji, sprzedaży licencji czy produkcji. Im dłużej trwa oczekiwanie na patent, tym później można rozpocząć te działania, co może oznaczać utratę korzystnego momentu na rynku, np. gdy pojawią się nowe trendy lub technologie.
Dodatkowo, długi czas oczekiwania może zniechęcać inwestorów. Inwestorzy często oczekują, że innowacyjny projekt będzie szybko chroniony patentem, aby zabezpieczyć ich inwestycję. Długotrwałe postępowanie może być postrzegane jako sygnał o potencjalnych problemach z wynalazkiem lub z procesem jego ochrony, co może utrudnić pozyskanie finansowania. Warto również pamiętać, że patent ma ograniczony czas trwania od daty zgłoszenia (zazwyczaj 20 lat). Im dłużej trwa postępowanie, tym krótszy jest faktyczny okres ochrony rynkowej, co zmniejsza zwrot z inwestycji w patent.
Jakie są opcje przyspieszenia postępowania patentowego dla wynalazców
Choć proces patentowy bywa długotrwały, istnieją pewne opcje, które mogą potencjalnie przyspieszyć jego przebieg, choć ich zastosowanie zależy od specyfiki danego kraju i urzędu patentowego. Jedną z możliwości, coraz częściej stosowaną na świecie, jest tzw. „przyspieszone badanie” (accelerated examination). W ramach tego mechanizmu zgłaszający może złożyć wniosek o priorytetowe rozpatrzenie swojego zgłoszenia, często pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów, np. wniesienia dodatkowej opłaty lub wykazania pilnej potrzeby ochrony, na przykład w związku z planowanym wprowadzeniem produktu na rynek.
Wiele urzędów patentowych oferuje również programy takie jak „Patent Prosecution Highway” (PPH). Jest to międzynarodowa inicjatywa mająca na celu usprawnienie i przyspieszenie procesu patentowego poprzez współpracę między urzędami patentowymi różnych krajów. Jeśli zgłoszenie zostało już zbadane i uznane za nadające się do opatentowania przez jeden z urzędów uczestniczących w programie, można złożyć wniosek o przyspieszone badanie w innym urzędzie, powołując się na pozytywne wyniki wcześniejszego badania. To może znacząco skrócić czas potrzebny na uzyskanie patentu w wielu jurysdykcjach.
Ważnym elementem, który choć nie przyspiesza bezpośrednio pracy urzędu, to usprawnia cały proces, jest doskonałe przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej. Precyzyjny opis wynalazku, jasne zastrzeżenia patentowe i kompletne rysunki techniczne minimalizują ryzyko konieczności długiej korespondencji z urzędem w celu wyjaśnienia wątpliwości. Szybka i rzeczowa odpowiedź na wszelkie pisma z urzędu jest również kluczowa. Zgłaszający, który aktywnie monitoruje swoje zgłoszenie i szybko reaguje na wezwania, może w pewnym stopniu przyczynić się do sprawniejszego przebiegu postępowania.
Warto również rozważyć zgłoszenia w trybie międzynarodowym (np. PCT – Patent Cooperation Treaty). Choć sam proces międzynarodowy również trwa, to pozwala na odroczenie decyzji o składaniu zgłoszeń krajowych w poszczególnych państwach, dając więcej czasu na badanie rynku i strategię ochrony. W niektórych przypadkach, korzystanie z usług doświadczonych rzeczników patentowych może również pomóc w nawigacji po skomplikowanych procedurach i unikaniu błędów, które mogłyby opóźnić proces. Niektóre kraje oferują również specjalne ścieżki dla zgłoszeń związanych z technologiami przyjaznymi środowisku lub kluczowymi dla rozwoju gospodarczego.
Jakie są różnice w czasie trwania patentu w różnych krajach świata
Czas potrzebny na uzyskanie patentu na wynalazek może się znacząco różnić w zależności od kraju, co jest efektem odmiennych przepisów prawnych, systemów administracyjnych, obciążenia pracą urzędów patentowych oraz stosowanych procedur. W Stanach Zjednoczonych, na przykład, średni czas oczekiwania na patent wynosi około 2 do 3 lat, jednak dzięki programom takim jak „Track One Prioritized Examination”, możliwe jest skrócenie tego okresu nawet do roku, pod warunkiem wniesienia dodatkowej opłaty i spełnienia pewnych kryteriów.
W krajach Unii Europejskiej, proces uzyskiwania patentu europejskiego przez Europejskie Biuro Patentowe (EPO) również może być czasochłonny. Średnio trwa to od 3 do 5 lat. Po uzyskaniu patentu europejskiego, konieczne jest jeszcze jego walidowanie w poszczególnych krajach członkowskich, co wiąże się z dodatkowymi opłatami i formalnościami. Poszczególne urzędy patentowe w krajach członkowskich UE również mają swoje własne statystyki dotyczące czasu trwania postępowań krajowych.
Chiny, będące potęgą w dziedzinie innowacji, mają dynamicznie rozwijający się system patentowy. Czas oczekiwania na patent w Chinach może wynosić od 1 do 3 lat, w zależności od rodzaju zgłoszenia i obciążenia urzędu. Japonia i Korea Południowa, znane z silnego sektora technologicznego, również mają stosunkowo sprawnie działające urzędy patentowe, gdzie proces może trwać od 1,5 do 3 lat.
Z drugiej strony, niektóre kraje rozwijające się mogą mieć znacznie dłuższe czasy oczekiwania, sięgające nawet 5-7 lat, ze względu na ograniczone zasoby ludzkie i technologiczne urzędów patentowych. Warto również zauważyć, że nawet w krajach o szybkim procesie, złożoność wynalazku, jakość zgłoszenia oraz reakcja zgłaszającego na wezwania urzędu nadal mają kluczowe znaczenie dla ostatecznego czasu trwania postępowania.
Międzynarodowe porozumienia, takie jak wspomniany Patent Cooperation Treaty (PCT), pozwalają na złożenie jednego międzynarodowego zgłoszenia, które następnie może być rozpatrywane w wielu krajach. Sam proces międzynarodowy trwa zazwyczaj około 30 miesięcy, po czym następuje etap krajowy w wybranych państwach, którego czas trwania jest już zależny od lokalnych przepisów. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla firm planujących globalną strategię ochrony swojej własności intelektualnej.
Jakie są główne etapy procesu patentowego dla zgłoszenia wynalazku
Proces uzyskiwania patentu na wynalazek składa się z kilku kluczowych etapów, które następują po sobie w określonej kolejności. Pierwszym krokiem jest złożenie zgłoszenia patentowego w odpowiednim urzędzie patentowym. Dokumentacja zgłoszeniowa musi być kompletna i zawierać szczegółowy opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe, rysunki (jeśli są wymagane) oraz abstrakt. Data złożenia zgłoszenia jest niezwykle ważna, ponieważ ustala ona priorytet.
Po złożeniu zgłoszenia, następuje etap formalnego sprawdzenia. Urzędnik patentowy weryfikuje, czy zgłoszenie spełnia wszystkie wymogi formalne, takie jak kompletność dokumentacji, opłaty i prawidłowe formatowanie. Jeśli brakuje jakichś elementów, urząd wysyła wezwanie do uzupełnienia braków w określonym terminie. Po pozytywnym przejściu tego etapu, zgłoszenie jest publikowane, zazwyczaj 18 miesięcy od daty zgłoszenia lub daty pierwszeństwa.
Kolejnym, i często najdłuższym etapem, jest badanie zdolności patentowej. Urzędnik patentowy analizuje wynalazek pod kątem nowości, poziomu wynalazczego i przemysłowej stosowalności. W tym celu przeprowadza się szczegółowe przeszukiwanie stanu techniki, czyli istniejących rozwiązań technicznych, publikacji naukowych i patentowych. Wynikiem badania jest raport, w którym urząd przedstawia swoje wnioski. Może on być pozytywny lub negatywny, wskazując na ewentualne przeszkody w uzyskaniu patentu.
Jeśli w trakcie badania pojawią się zastrzeżenia, urząd wysyła do zgłaszającego pismo z tymi zastrzeżeniami. Zgłaszający ma wtedy możliwość przedstawienia swoich argumentów, modyfikacji zastrzeżeń patentowych lub dostarczenia dodatkowych dowodów. Ta wymiana korespondencji może trwać od kilku miesięcy do nawet roku lub dłużej, w zależności od złożoności sprawy i liczby zastrzeżeń. Po przezwyciężeniu ewentualnych zastrzeżeń, urząd podejmuje decyzję.
Ostatnim etapem jest decyzja o udzieleniu lub odmowie udzielenia patentu. W przypadku decyzji pozytywnej, po uiszczeniu opłaty za pierwszy okres ochrony, patent zostaje udzielony i opublikowany. Jeśli decyzja jest negatywna, zgłaszający ma możliwość wniesienia odwołania. Cały proces, od zgłoszenia do udzielenia patentu, jest procesem czasochłonnym i wymaga cierpliwości oraz skrupulatności od strony zgłaszającego.
Ile czasu potrzeba na uzyskanie patentu na wynalazek dla OCP przewoźnika
Pytanie „Ile czasu potrzeba na uzyskanie patentu na wynalazek dla OCP przewoźnika?” jest specyficzne i dotyczy sytuacji, w której wynalazek związany jest z branżą transportową lub logistyczną, a zgłaszającym jest przewoźnik lub firma świadcząca usługi transportowe. Należy zaznaczyć, że sam fakt, iż wynalazek dotyczy OCP przewoźnika, nie wpływa znacząco na długość standardowego procesu patentowego, który jest regulowany przez ogólne przepisy prawa patentowego.
Czas potrzebny na uzyskanie patentu dla takiego wynalazku będzie zależał od tych samych czynników, co w przypadku każdego innego wynalazku. Kluczowe będą: kolejność zgłoszenia, złożoność techniczna wynalazku (np. czy dotyczy on innowacyjnych rozwiązań w systemach zarządzania flotą, nowych metod zabezpieczania ładunków, czy usprawnień w samym procesie transportowym), jakość i kompletność przygotowanej dokumentacji zgłoszeniowej oraz efektywność pracy Urzędu Patentowego.
Jeśli wynalazek OCP przewoźnika jest innowacyjny i dotyczy nowej technologii, która wymaga dogłębnego badania stanu techniki w specyficznej dziedzinie logistyki lub transportu, proces ten może być nieco dłuższy. Wymagać może analizy literatury specjalistycznej, norm branżowych oraz istniejących rozwiązań technicznych stosowanych przez innych przewoźników. Pozytywne jest jednak to, że urzędy patentowe często posiadają ekspertów z różnych dziedzin techniki, którzy są w stanie ocenić tego typu wynalazki.
Podobnie jak w przypadku innych zgłoszeń, kluczowe jest terminowe reagowanie na pisma z urzędu i opłacanie należności. W przypadku wynalazków OCP przewoźnika, mogą pojawić się specyficzne pytania dotyczące np. jego przemysłowej stosowalności w kontekście branży transportowej, co może wymagać od zgłaszającego dostarczenia dodatkowych dowodów lub wyjaśnień. Podsumowując, czas oczekiwania na patent dla wynalazku OCP przewoźnika będzie mieścił się w ogólnych ramach czasowych postępowania patentowego, czyli od kilkunastu miesięcy do kilku lat, w zależności od wymienionych wcześniej czynników.
Co się dzieje po otrzymaniu decyzji o udzieleniu patentu
Po pomyślnym przejściu przez wszystkie etapy postępowania i otrzymaniu od Urzędu Patentowego decyzji o udzieleniu patentu, następuje kluczowy moment dla zgłaszającego – oficjalne zarejestrowanie i opublikowanie jego prawa wyłącznego. Jest to punkt zwrotny, który otwiera nowe możliwości i jednocześnie nakłada pewne obowiązki. Pierwszą i najważniejszą czynnością po otrzymaniu pozytywnej decyzji jest uiszczenie opłaty za pierwszy okres ochrony patentowej. Brak terminowej zapłaty tej opłaty skutkuje brakiem udzielenia patentu, mimo pozytywnej decyzji.
Po uiszczeniu opłaty i zarejestrowaniu patentu, staje się on oficjalnie ważny. Oznacza to, że zgłaszający, teraz właściciel patentu, uzyskuje wyłączne prawo do korzystania z wynalazku na terytorium państwa, w którym patent został udzielony. Prawo to obejmuje m.in. produkcję, używanie, sprzedaż, import oraz oferowanie produktu lub procesu objętego patentem. Tylko właściciel patentu może udzielać licencji innym podmiotom na korzystanie z wynalazku.
Kolejnym ważnym aspektem jest publikacja informacji o udzielonym patencie. Informacja ta jest udostępniana publicznie, zazwyczaj w biuletynie urzędu patentowego. Dzięki temu inni przedsiębiorcy i innowatorzy mogą dowiedzieć się o istnieniu chronionego wynalazku i ewentualnie nawiązać kontakt z właścicielem patentu w celu uzyskania licencji. Jest to również informacja dla konkurencji, która od tego momentu nie może legalnie korzystać z wynalazku bez zgody właściciela.
Właściciel patentu musi również pamiętać o konieczności regularnego opłacania opłat za utrzymanie patentu w mocy w kolejnych okresach ochrony (zazwyczaj co rok). Zaniedbanie tej kwestii prowadzi do wygaśnięcia patentu, nawet jeśli jego maksymalny okres ochrony (zazwyczaj 20 lat od daty zgłoszenia) nie został jeszcze wykorzystany. Właściciel patentu ma prawo dochodzić swoich praw na drodze sądowej w przypadku naruszenia patentu przez osoby trzecie. Obejmuje to możliwość żądania zaprzestania naruszeń, usunięcia skutków naruszeń oraz odszkodowania za poniesione straty.
Posiadanie patentu otwiera również drzwi do dalszego rozwoju i komercjalizacji wynalazku, np. poprzez sprzedaż licencji, tworzenie spółek joint venture czy pozyskiwanie inwestorów, którzy często cenią sobie ochronę własności intelektualnej. Właściciel patentu może również rozważyć dalszą ochronę wynalazku w innych krajach, składając zgłoszenia międzynarodowe lub krajowe w wybranych jurysdykcjach.
